جدایی نادر از سیمین؛ انتقادی محافظه کارانه*

«جدایی نادر از سیمین» سویه‌های جامعه‌شناختی بسیاری دارد و همین است که آن را برای همچون منی جذاب می‌کند. روایتی جامعه‌شناختی از زندگی روزمره که گام به گام مخاطب را به عمق می‌برد و پیچیدگی‌هایی را که در پس ظاهرِ آشنا و بدیهی و کم اهمیتِ زندگی روزمره وجود دارد به رخش می‌کشد. اصغر فرهادی در جدایی نادر از سیمین به مخاطب نشان می‌دهد که هر تصمیمی که این افراد آشنا در روال آشنای زندگی روزمره می‌گیرند می‌تواند چه ابعاد و لایه‌های غریب و گسترده ای یابد که اسیران در چنبره زندگی روزمره از آن غافل‌اند. همین است که فیلم جدایی نادر از سیمین را همسو با یکی از مهم‌ترین اهدافی می‌سازد که جامعه‌شناسی همواره دنبال می‌کرده، یعنی بداهت زدایی از اموری که برایمان بدیهی جلوه می‌کنند. چنین است که جامعه‌شناسی، و فیلم جدایی نادر از سیمین هم، ما را به بازاندیشی و بنابراین تفکر انتقادی وامی دارد: آیا امور همین گونه که هستند باید باشند؟ آیا نمی‌توان روند و روالی دیگر برای امور تدارک دید؟

ادامه مطلب   
نویسنده : بهرنگ صدیقی ; ساعت ٤:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٢/۱۱