پراگماتیسم مفهومی: کدام اشتباه*

دکتر رضایی نگران است که جامعه‌شناسی مردم مدار تقابل را جانشین گفتگو کند. از پشت عینک رضایی البته که این نگرانی به جاست. ارجاع دکتر رضایی به دوران خاتمی به عنوان مصداقی از شرایطی که جامعه مدنی حریم و حرمت‌اش از جانب دولت حفظ می‌شد گویای دیدگاه رضایی است. رضایی از موضعی سازشکارانه سخن می‌گوید و مدافع آن است. این سازشکاری را در سخنرانی اخیر خاتمی هم به خوبی می‌توان دید... همه همدیگر را ببخشیم و... حرکت از نو. نگاه سازشکارانه‌ای چنین همیشه گر چه در ظاهر طرفین گفتگو را در موقعیتی برابر می‌نشاند اما در عمل حقی را که دولت بر گردن جامعه دارد به نفع دولت مصادره می‌کند. به واقع در وقایع اخیر، دولت از کدام خطای ناکرده جامعه باید صرف نظر کند؟ چنین رویکردی اساساً حیطه و قلمرو متمایزی برای جامعه قائل نیست و آن را ذوب در دولت می‌بیند. 

ادامه مطلب   
نویسنده : بهرنگ صدیقی ; ساعت ۱٢:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۳/۱۳

”وقایع نگاری یک تابستان”، یک مستند جامعه شناختی خیال انگیز*

فیلم "وقایع نگاری یک تابستان" نمونه ای ناب از مستندی جامعه شناختی است. نه صرفآ به این علت که ادگار مورنِ جامعه شناس در ساخت آن دستی داشته که بیش تر به سبب ویژگی هایش. مرور این ویژگی ها کمک می کند تا با شناخت مصداقی نمایا از این نوع مستند ضمن گشودن باب بحث در این خصوص بستر الهام گیری برای ساخت چنین مستندهایی نیز مهیا شود.

ادامه مطلب   
نویسنده : بهرنگ صدیقی ; ساعت ۱٠:٥٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۳/۱۳

در دفاع از جامعه‌شناسی ایران: اولویت عرضه بر تولید*

مدتی است که همیشه و همه جا می‌پرسند: جامعه‌شناسی در این مملکت چه کرده؟ نمونه اخیرش جلسه‌ای بود که کسی می‌گفت هفتاد سالی است که نهالی را در این مملکت کاشته‌ایم و جامعه شناسی‌اش خوانده‌ایم. در این سال‌ها جامعه‌شناسی هر چه خواسته بر این مملکت و فرهنگ و نهاد‌هایش تاخته و به کل خواسته این مملکت را زیر و زبر کند تا چه شود؟ تا این نهال پا بگیرد. همین شخص شخیص می‌خواست جامعه‌شناسی جواب بدهد که چه دستاوردی برای این مملکت داشته که چنین می‌خواهد همه چیز دگرگون شود تا مبادا این نهال بخشکد!... جالب‌ترین بخش از سخنان این عزیز بزرگوار نهیبی بود که بر سر جامعه‌شناسان زد که بله! شما کجا بودید در وقایع اخیر؟! نه تحلیلی نه تحقیقی؟!

ادامه مطلب   
نویسنده : بهرنگ صدیقی ; ساعت ۱٠:٤٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۳/۱۳