آقای شریعتی، خرمشهر آزاد شد*

از دکتر شریعتی عصبانی ام. عصبانی ام چون تا پیش از اولین برخوردها با او، با آراء و آثارش، داشتم بی خیال زندگی ام را می کردم. البته مدتی مدید اسیرش نشدم، اما از اولین هایی بود که زندگی را برایم سخت کرد.

ادامه مطلب   
نویسنده : بهرنگ صدیقی ; ساعت ۸:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٤/٢٤
تگ ها : متفرقه

مصر و انقلاب مدام

الکسی پوسکوف، از نمایندگان پارلمان روسیه و از سیاستمداران نزدیک به ولادیمیر پوتین گفته است که "حوادث مصر نشان می‌دهد که راهی سریع و مسالمت آمیز برای گذار از استبداد به دموکراسی وجود ندارد...دموکراسی درمان همه دردها نیست به خصوص در کشورهایی که بخشی از جهان غرب نیستند."درست! اما چیزی در این اظهار نظر پنهان است که اگر دیده نشود راه به تداوم نظام های استبدادی از همان نوع روسیه می برد و آن همان گفتمان جوامع در حال گذار است؛ گفتمانی که پیشرفت تاریخ را خطی و عموماً در مسیری واحد بازنمایی می کند.

اما مصر در حال تجربه دیگری است: تجربه انقلاب مدام- البته نه در معنایی که تروتسکی از آن مراد می کرد و، بر خلاف استالین، در صدد بین المللی کردن انقلاب های پرولتری بود، بلکه انقلاب مدام در قلمروی ملی.

شاید این خود مبنایی فراهم آورد برای پیوند میان مفهوم سیاست مردمی در آنارشیسم و مارکسیسم. این که سیاست مردمی در گام نخست سیاستی سلبی است. در این گام انقلاب های مردمی همواره دزدیده خواهند شد- چنان که در مصر ابتدا انقلاب را اخوان المسلمین دزدید و حالا یحتمل ارتش آن را خواهد دزدید که بار گذشته دستش به آن نرسید.

این گام سلبی نخست تا زمانی که قدرت خرد نشده و هیولای دولت و بازار در کمین نشسته اند مدام باید برداشته شود تا نوبت به گام دوم برسد. گام دوم در شرایطی برداشته می شود که بی کارکردی و البته بدکارکردهای دولت و بازار آشکار شوند و در ضمن گزینه آنارشیسم نیز عیان شود. در این شرایط، گام دوم مبتنی بر سیاستی ایجابی خواهد بود: اداره آنارشیک اجتماعات محلی به دست مردم با سازوکار دموکراسی مستقیم و تعاونی.

  
نویسنده : بهرنگ صدیقی ; ساعت ۱۱:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٤/۱۳