در باب تعارضی عمیق و دَم‌افزون

چطوره که مبارزه‌های انتخاباتی سازی می‌زنند به‌کل متفاوت، و نه فقط متفاوت که متعارض با مبارزه‌های طبقاتی.

طبقات متوسط به بالا از احزاب و جریان‌های سیاسی‌ای دفاع می‌کنند که به چپ می‌زنند و طبقات متوسط به پایین از احزاب و جریان‌هایی که به راست می‌زنند.

ایران و انیران هم ندارد. روالی همه‌جایی است. حالا که این‌طور است، پیش‌تر را نمی‌دانم.

سهیل توانا می‌گه علتش اینه که با مفهوم تضاد طبقاتی نمیشه رفتارهای انتخاباتی رو توضیح داد.

اگر راست بگه اعتراف سختیه که حاکی است از عقب‌نشینیِ ایدهٔ چپ.

واقعاً چه نسبتی هست بین ذموکراسی پارلمانی و ستیز طبقاتی؟ چطور ممکنه از راه مبارزات انتخاباتی ایدهٔ چپ را پیش برد؟

نقد برنامهٔ گوتا را خوانده‌اید؟... عقب‌نشینی‌ای که گفتم از خیلی پیش شروع شده. دوباره بخوانیدش تا باور کنید.

  
نویسنده : بهرنگ صدیقی ; ساعت ٩:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٥/٤/۱٧