نژاد یا طبقه؟ تجربه افریقای جنوبی

تقابل طبقاتی ‌‌‌‍‍‌بیشتر امکان رادیکالیزه شدن دارد یا تقابل نژادی؟ تجربه رام کردن ماندلا و آنچه بر سر افریقای جنوبی آمد، و به نظرم فشرده اش تبدیل تقابل نژادی به تقابل طبقاتی بود، نشان می دهد تقابل طبقاتی کنترل پذیرتر است. لیبرالیسم در طول حیات اش هزار و یک ترفند و نیرنگ برای کنترل تقابل طبقاتی و مال خود کردن اش و هدایتش در مسیرهایی که در نهایت تهدیدش را به فرصت بدل کند تدارک دیده است که پارلمانی کردن دموکراسی و بوروکراتیزه کردنِ سازمان های حزبی و صنفی جزو همان هاست. اما تقابل نژادی ضمن این که هر لحظه قابلیت شعله ور شدن دارد فقط با خشونت عریان کنترل می شود. در روزگاری که امکان شبکه سازی های اجتماعی برای فرودستان فراهم شده خشونت عریان می تواند وارونه شود و عاملش را نشانه رود. این را گفتم که بگویم در تئوریردازی های نژادی که این روزها به جریانی در جامعه شناسی بدل شده و در مواردی جای تحلیل های طبقاتی و جنسیتی نشسته، نژاد فقط مایه تبعیض را فراهم نمی کند و می تواند به مایه آزادی هم بدل شود. همانی که فوکو گفته: قدرت و مقاومت را توأم در خود دارد.

  
نویسنده : بهرنگ صدیقی ; ساعت ۳:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٩/٢٠