فوکو، ترس و هابز

- فوکو: «من نمی‌خواهم بگویم که همه چیز بد است، بلکه می‌خواهم بگویم همه چیز خطرناک است و این دقیقاً معادلِ بد نیست. اگر همه چیز خطرناک است، پس همواره باید کاری کرد. بنابراین موضعِ من نه به یک بی‌تفاوتی، بلکه برعکسِ به یک بس- مبارزه‌جوییِ بدبینانه رهنمون می‌شود. فکر می‌کنم انتخابِ اخلاقی- سیاسی‌یی که باید همواره انجام دهیم، تعیینِ خطرِ اصلی است» («در باب تبارشناسی اخلاق» در تئاتر فلسفه، ص ۴۶۱-۴۶۲)

و چه همیشه ترسناک بوده است زندگی‌مان. مگر نه این‌که هابز هم تن دادن به «دولت« را بر مبنای همین ترس توجیه کرده است، ترس از انسانی که گرگِ انسان است. و چه درست می‌توان پاگیریِ اخلاقیات را بر مبنای گریز از همین ترس توضیح داد. اما شاید راهِ حلِ دیگری هم باشد فارغ از دولت و اخلاق!

  
نویسنده : بهرنگ صدیقی ; ساعت ۱٠:٤۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/٤/٢٠
تگ ها : فوکو ، آنارشیسم