مردم «بی‌عقل» رمادی

خلاصی از شرّ داعش در رمادی دشوار شده. ارتش نمی‌تواند حمله کند. با همهٔ هشدارهای ارتش، همچنان ۴ تا ۱۰ هزار نفر از مردم از شهر خارج نشده‌اند. اخبار می‌گویند از ترس‌شان است. داعش خانواده‌ای را که قصد خروج داشته سر بریده تا درس عبرتی باشد برای ترسوها و فراری‌ها [۱]. نمی‌دانم. دارم فکر می‌کنم شاید در آن میان باشند کسانی هم که مانده‌اند نه از سرِ ترس، نه برای حفظ چیزی. مانده‌اند چون عشقشان کشیده بمانند. این عشقی که می‌کشد نه ربطی به عقل‌ورزی دارد نه به استدلال. این‌ها همان‌هایی‌اند که وقتی ازشان بپرسی مگه عقل تو سرتون نیست؟ برای چی مانده‌اید؟ بِربِر نگاهت می‌کنند. بعد هم سرشان را پایین می‌اندازند و می‌روند. این‌ها همان‌هایی هستند که مانده‌اند بی‌‌خیالِ دولت و ارتش عراق، دولت اسلامی عراق و شام، واحد بسیج مردمی، سپاه قدس [۲]، سرایا الجهاد و این و آن و آن‌یکی‌ای که چه از سرِ مهر چه از سرِ کین برایشان نقشه می‌کشند. در دلِ این آشوبی که برپاست و زیرِ تیر و توپی که دَر می‌شود، از سر «بی‌عقلی» زندگیشان را می‌کنند.   

  
نویسنده : بهرنگ صدیقی ; ساعت ۱:٠۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/۱٠/٥
تگ ها : مردم