بصیرت، عقلانیتی نو

نظام جمهوری اسلامی ایران دیگر آن نظامی نیست که تا پیش از خرداد 88 بود- برخی نشانه‌هایش را مختصر قبل‌تر گفته‌ام (1) و بعدتر هم خواهم گفت. این نظام حالا دیگر صاحب "بصیرت" است- عقلانیتی با مختصاتی نو (بخوانید عقلانیت ابزاری). عقلانیتی که پیوندی وثیق با لیبرالیسم و البته لیبرالیسمِ نو دارد. عقلانیتی که آغوش‌اش به روی مخالفان نظام هم باز است. اما آیا مردم هم در این دوره به عقلانیتی تازه دست یافته‌اند؟ متاسفم، اما نشانه‌ای مبنی بر این امر نمی‌یابم. بیش‌تر به نظرم ما مردمان در حال استحاله در قانونِ برآمده از این عقلانیتِ نوِ نظام دست و پا می‌زنیم.

  
نویسنده : بهرنگ صدیقی ; ساعت ٩:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۳/٢٦
تگ ها : دولت ، مردم